Αίθουσα «Μανώλης Γλέζος» θα ονομαστή
η αίθουσα συνεδριάσεων 1G2 του κτιρίου Altiero Spinelli του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου (ΕΚ) προς τιμήν του Έλληνα αντιστασιακού.
Την απόφαση έλαβε το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποτελούμενο από τον
πρόεδρο, τους αντιπροέδρους και τους κοσμήτορες, στις 8 Μαρτίου 2021.
Ο Μανώλης Γλέζος ήταν σημαντική προσωπικότητα της Εθνικής Αντίστασης κατά του
φασισμού και του ναζισμού με πλούσια αντιστασιακή δράση και στην περίοδο της
κατοχής από τα γερμανικά στρατεύματα. Ήταν ευρωβουλευτής από τις 24 Ιουλίου
1984 έως τις 25 Ιανουαρίου 1985 και από την 1η Ιουλίου 2014 έως τις 8 Ιουλίου
2015.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Μανώλης Γλέζος γεννήθηκε στ’ Απεράθου της Νάξου τον Σεπτέμβρη του 1922
από τη Μάχη Ναυπλιώτου και το Νίκο Γλέζο.Το 1935 ήλθε στην Αθήνα και το 1940 πέρασε στην ΑΣΟΕΕ. Μαθητής ακόμη
συμμετείχε στην δημιουργία αντιφασιστικής ομάδας (1939) για την απελευθέρωση
της Δωδεκανήσου, ενώ την περίοδο της ναζιστικής κατοχής ανέπτυξε έντονη
απελευθερωτική δράση.Τη νύχτα της 30ης προς 31η Μαΐου 1941, μαζί με τον Απόστολο Σάντα θα
κατεβάσουν από την Ακρόπολη τη σβάστικα και θα καταδικαστούν ερήμην σε θάνατο.
(Συνελήφθησαν στις 24 Μαρτίου του επόμενου έτους).Ο Μανώλης Γλέζος έχει καταδικαστεί 28 φορές για την πολιτική του
δραστηριότητα, από τις οποίες, τρεις φορές σε θάνατο και παρέμεινε στη φυλακή
και την εξορία 16 χρόνια συνολικά.Η εκτέλεση των θανατικών ποινών δεν πραγματοποιήθηκε, έπειτα από τις
έντονες διαμαρτυρίες του Ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης. Έγιναν
εννέα απόπειρες δολοφονίας εναντίον του.Έχει συμμετάσχει σε πορεία ειρήνης στο Λονδίνο μαζί με τον Λεωνίδα Κύρκο
και τον Γρηγόρη Λαμπράκη.Έχει τιμηθεί μεταξύ άλλων με το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Δημοσιογράφων
(1958), το Χρυσό Μετάλλιο Ζολιό-Κιουρί του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης
(1959), με το Χρυσό Βραβείο Λένιν για την Ειρήνη (1963), τον Μεγαλόσταυρο του
Φοίνικα για τις υπηρεσίες του στην πατρίδα (1997), το Χρυσό Μετάλλιο της Τάξεως
Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών μαζί με τον Απόστολο Σάντα
για την αντιστασιακή του δράση (2006).Επίσης το 1959 απεικονίστηκε σε γραμματόσημο της τότε ΕΣΣΔ.Η πανεπιστημιακή κοινότητα της χώρας μας, τον έχει αναγορεύσει τέσσερις
φορές σε επίτιμο διδάκτορα. Συγκεκριμένα:1994: Διδάκτωρ του Τμήματος Γεωλογίας Πανεπιστημίου Πατρών για την συμβολή
του και την έρευνά του στην
Υδρογεωλογία και στο περιβάλλον.2001: Διδάκτωρ Υδραυλικής τομέα των Υδάτινων Πόρων Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης για την έρευνά του στον τομέα.2003: Διδάκτωρ του Τμήματος Μεταλλειολογίας Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
για την έρευνά του στα μέταλλα.2007: Διδάκτωρ του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής, για το
πολυετές έργο και την έρευνά του στη μελέτη της Ελληνικής Γλώσσας και του
Λεκτικού Συμβολισμού.Έχει επίσης είχε εκδώσει οκτώ βιβλία και πολλές μελέτες του δημοσιεύθηκαν
σε περιοδικά και εφημερίδες.
