Πέθανε η κορυφαία ελληνίδα ποιήτρια Κική
Δημουλά, σε ηλικία 89 ετών το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931 και εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος επί είκοσι
πέντε χρόνια, το διάστημα 1949-1974. Παντρεύτηκε τον ποιητή Άθω Δημουλά, το
1954, και απέκτησε μαζί του δύο παιδιά.
Η Κική Δημουλά εμφανίστηκε στα γράμματα το 1952, με την ποιητική συλλογή
«Ποιήματα» που μετά από λίγο απέσυρε η ίδια από την κυκλοφορία.
Έχουν εκδοθεί δεκατέσσερις ποιητικές συλλογές της, «Έρεβος» το 1956, «Ερήμην»
το 1958, «Επί τα ίχνη» το 1963, «Το λίγο του κόσμου» το 1971, «Το τελευταίο
σώμα μου» το 1981, «Χαίρε ποτέ» το 1988, «Η εφηβεία της λήθης» το 1994, «Ενός
λεπτού μαζί» το 1998, «Ήχος απομακρύνσεων» το 2001, «Χλόη θερμοκηπίου» το 2005,
«Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως» το 2007, «Συνάντηση» το 2007, «Πέρασα» το 2010, «Τα
εύρετρα» το 2010.
Η κορυφαία ελληνίδα ποιήτρια Κική Δημουλά είχε πολλές διακρίσεις και
βραβεύσεις. Το 1972 τιμήθηκε με το Β’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή
«Το λίγο του κόσμου», το 1989 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή
«Χαίρε Ποτέ», το 1996 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή
«Η εφηβεία της λήθης» και το 2001 με το Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας
Αθηνών, για το σύνολο του έργου της. Τον ίδιο χρόνο της απονεμήθηκε ο Χρυσός
Σταυρός του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο
Στεφανόπουλο. Το 2009 τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το
σύνολο του έργου της και το 2010 με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας,
επίσης, για το σύνολο του έργου της.
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου όπως Αγγλικά
Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Πολωνικά, Βουλγαρικά, Γερμανικά, Σουηδικά.
Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, η τρίτη μόλις γυναίκα, που
έτυχε αυτής της τιμής, από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της Ελλάδας.
