Έφυγε από τη ζωή η συγγραφέας Άλκη Ζέη σε
ηλικία 97 ετών και η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη από το Α΄Νεκροταφείο.
Η Άλκη Ζέη αποτελεί πρέσβειρα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας στο
εξωτερικό, καθώς το σύνολο του έργου της είναι μεταφρασμένο και κυκλοφορεί σε
πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Η ίδια έχει επίσης μεταφράσει από τα γαλλικά, τα
ιταλικά και τα ρωσικά αρκετά βιβλία.
Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα,ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η
μητέρα της από τη Σάμο, όπου πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια.
Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με το γράψιμο. Στις πρώτες ακόμη τάξεις του Γυμνασίου
άρχισε να γράφει κείμενα για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους ήρωες που
δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε κατοπινά ο ήρωας του γνωστού κουκλοθέατρου
«Μπαρμπα – Μυτούσης», εμπνεύστρια του οποίου ήταν η Ελένη Θεοχάρη-Περάκη.
Κατά την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ. Παράλληλα σπούδασε φιλοσοφία
του θεάτρου στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη
Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Ενώ φοιτούσε στη Δραματική Σχολή το
1943 γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, τον θεατρικό συγγραφέα και μέλος του
κινηματογραφικού συνεργείου του ΔΣΕ Γιώργο Σεβαστίκογλου (1913-1990), με τον
οποίο παντρεύτηκε το 1945. Το 1948, ο σύζυγός της βρέθηκε πολιτικός πρόσφυγας
στην Τασκένδη. Η Ζέη προσπάθησε να τον ακολουθήσει, αλλά συνελήφθη και
εξορίστηκε στη Χίο. Ύστερα από προσπάθειες έξι ετών και αφού έμεινε για καιρό
στην Ιταλία, το 1954 επανασυνδέθηκε με τον σύζυγό της στην Τασκένδη. Απέκτησαν
δυο παιδιά, την Ειρήνη και τον Πέτρο. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα, όπου
σπούδασε στο Τμήμα Σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας. Το
1964 επέστρεψε στην Ελλάδα για να ξαναφύγει πάλι το 1967, με τον ερχομό της
χούντας για το Παρίσι- και επιστρέφει οριστικά το 1974.
Πρώτο της μυθιστόρημα είναι Το καπλάνι της βιτρίνας (1963), που το έχει
εμπνευστεί από τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο και είναι σχεδόν αυτοβιογραφικό.
Ακολουθεί μια σειρά μυθιστορημάτων για παιδιά, και το 1987 κυκλοφορεί το πρώτο
της βιβλίο για μεγάλους Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα. Το 2013 κυκλοφόρησε το
αυτοβιογραφικό της βιβλίο Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, και το 2017 το Πόσο θα
ζήσεις ακόμα, γιαγιά. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για
το σύνολο του έργου της.
«Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα», «Το καπλάνι της βιτρίνας» και «Ο μεγάλος
περίπατος του Πέτρου», συμπεριλαμβάνονται στα διαχρονικά ευπώλητα βιβλία της
σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Τα βιβλία της απευθύνονται κυρίως στα παιδιά
και τους εφήβους, πάντα όμως διαβάζονται με μεγάλη ευχαρίστηση και από τους
ενήλικες. Εμπνέονται από προσωπικές της εμπειρίες υφαίνοντας την υπόθεσή τους
παράλληλα με ιστορικά γεγονότα. Τα θέματα που πραγματεύονται είναι καθημερινά
και πανανθρώπινα.
«Το Καπλάνι της βιτρίνας», το πρώτο της μυθιστόρημα, υπήρξε έργο – σταθμός για
την ελληνική παιδική λογοτεχνία και θεωρείται πλέον ένα κλασικό έργο της
παγκόσμιας λογοτεχνίας για παιδιά, με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1963 που
πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και πολλές μεταφράσεις και διακρίσεις στο
εξωτερικό.
Το 2012 αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Το 2014
αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και
Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ το 2015 απέσπασε
την ίδια τιμή από το Πανεπιστήμιο Πατρών της Σχολής Ανθρωπιστικών και
Κοινωνικών Επιστημών.
Τον Ιανουάριο του 2015 έλαβε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής, διάκριση
που αποδίδεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε διαπρεπείς προσωπικότητες των
τεχνών, των επιστημών και των γραμμάτων, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2015 τιμήθηκε
από τη Γαλλία με τον τίτλο του Ταξιάρχη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
(Commandeur de l’Ordre des Arts et des Lettres).
