Σε μήνυμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και των κομμάτων αναφέρονται για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 και τις σημερινές ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας.
Μήνυμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη
Η εθνική επέτειος βρίσκει, φέτος, τη χώρα μας σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση.
Δεν την γιορτάζουμε σε δρόμους και πλατείες. Αλλά την τιμούμε από το σπίτι μας.
Με τις σημαίες μας να κυματίζουν ψηλά και τη σκέψη μας στον αγώνα των προγόνων μας για Ελευθερία. Όμως με συνείδηση ότι ο εχθρός, τώρα, είναι η πανδημία. Απέναντί της θα παρελάσουν, σήμερα, η ισχύς και η ενότητά μας. Σ’ αυτό το μέτωπο κρίνεται ο πατριωτισμός της ευθύνης. Και εκεί δοκιμάζεται στην πράξη, και όχι στα λόγια, η κοινωνική αλληλεγγύη. Γιατί όλοι είμαστε ίσοι σε τούτη τη μάχη.
Η φροντίδα της Πολιτείας απευθύνεται στον κάθε πολίτη. Κι αυτός, με τη σειρά του, αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο προσφοράς. Αυτή είναι η άλλη όψη της δύναμής μας στον πόλεμο εναντίον της κοινής απειλής. Κανείς μόνος. Αλλά όλοι από την ίδια θέση, στην πρώτη γραμμή.
Πριν από 200 χρόνια οι Έλληνες διεκδίκησαν και έγιναν από υπόδουλοι ελεύθεροι. Και από υπήκοοι, πολίτες. Συγκρότησαν Έθνος. Και ίδρυσαν κράτος Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης. Αυτές τις μεγάλες αξίες καλούμαστε να δικαιώσουμε, στις μέρες μας, με ένα νέο περιεχόμενο, αυτό της αμοιβαίας ευθύνης. Γιατί μόνο οι ενωμένοι λαοί μπορούν να ξεπερνούν τις δυσκολίες. Κανένα κοινωνικό οικοδόμημα δεν στέκει χωρίς το θεμέλιο της Υγείας. Και κανείς πολίτης δεν θα είναι καλά αν και οι γύρω του δεν είναι καλά.
Αυτή τη μεγάλη ημέρα, λοιπόν, μετουσιώνουμε την εθνική μνήμη σε ευθύνη για το παρόν. Με πειθαρχία στεκόμαστε δίπλα στην Πολιτεία. Όπως κι αυτή μάχεται δίπλα μας. Γιατί την ίδια «αρετή και τόλμη» που ήθελε η ελευθερία τότε, απαιτεί και ο αγώνας σήμερα. Όσο πιο γρήγορα κερδίζονται οι μικρές και μεγάλες αναμετρήσεις με τον Κορονοϊό, τόσο ταχύτερα θα κερδηθεί και ο πόλεμος. Απώλειες έχουμε και θα έχουμε. Και η οικονομία μας θα υποφέρει. Αλλά χρέος μας είναι να περιορίσουμε τον πόνο στο ελάχιστο. Και να επιμερίσουμε το κόστος της προσαρμογής στην νέα οικονομική πραγματικότητα με τρόπο δίκαιο.
Συμπατριώτες μου, παντού στη χώρα,
Οι οπλαρχηγοί και οι πυρπολητές του καιρού μας είναι οι γιατροί κι οι νοσηλευτές:
Οι ήρωες με τις λευκές και τις πράσινες μπλούζες. Οφείλουμε να τους εξοπλίσουμε με τα πολεμοφόδια που σώζουν ζωές. Και να τους δώσουμε δύναμη και φρόνημα, πειθαρχώντας στις συστάσεις τους: Δεν κυκλοφορούμε, μένουμε σπίτι! Έτσι τιμούμε φέτος την εθνική επέτειο.
Το 1821 οι πρόγονοί μας ενώθηκαν, ξεσηκώθηκαν και απελευθέρωσαν την πατρίδα. Και οι επόμενες γενιές την ξανάχτισαν και την μεγάλωσαν. Σήμερα, τα παιδιά της αγρυπνούν σε άλλα μέτωπα: Στα σύνορα, στα νοσοκομεία, στην καθημερινότητα. Σε αυτούς τους συμπολίτες μας της πρώτης γραμμής, απευθυνόμαστε με τα λόγια του εθνικού μας ποιητή: «Η δύναμη σου πέλαγο, η θέλησή μου βράχος».
Η διεθνής συγκυρία, ωστόσο απλώνει τα μηνύματα της Ελληνικής Επανάστασης και πέρα από σύνορα. Και αν, τότε, το κύμα του Φιλελληνισμού υπήρξε πανευρωπαϊκό, σήμερα επιστρέφει ως το ζητούμενο μιας νέας Ευρώπης. Αυτής που δεν θα περιοριστεί στην κοινή υπέρβαση της υγειονομικής κρίσης. Αλλά, κυρίως, θα στηρίξει την οικονομική αναγέννηση μετά από αυτήν. Ποτέ η σημασία της Ενωμένης Ευρώπης δεν ήταν μεγαλύτερη. Ήρθε η ώρα να την αξιοποιήσει προς όφελος όλων των πολιτών της.
Συμπατριώτες μου,
Ένας είναι, τώρα, ο δικός μας αγώνας: Να κρατήσουμε την Ελλάδα δυνατή και τους Έλληνες υγιείς. Η πανδημία θα μας κοστίσει. Θα μας αφήσει, όμως, νικητές και πιο ώριμους. Χαλυβδωμένους όσο ποτέ για να ξαναπάμε την πατρίδα μπροστά.
Η δοκιμασία που βιώνουμε απελευθερώνει ήδη δυνάμεις του λαού μας που βρίσκονταν σε λήθαργο. Μέσα στην κρίση οι δομές μας εκσυγχρονίζονται. Η τεχνολογία ταξιδεύει παντού, αλλάζοντας τον τρόπο που εργαζόμαστε. Αλλά και μειώνοντας τη γραφειοκρατία. Ο εθελοντισμός ριζώνει. Εμείς οι ίδιοι λειτουργούμε, πλέον, πιο ομαδικά και πειθαρχημένα. Και χτίζουμε μία νέα σχέση εμπιστοσύνης στο κράτος, που στα δύσκολα δείχνει ότι στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Όλα αυτά θα είναι τα όπλα μας για την επόμενη μέρα. Τα πολύτιμα εργαλεία με τα οποία θα ξαναχτίσουμε ό,τι και αν χάθηκε. Και του χρόνου, όταν αυτή η περιπέτεια θα είναι παρελθόν, θα γιορτάσουμε υπερήφανοι, τους δύο αιώνες ελευθερίας μας.
Καλή δύναμη, και Χρόνια Πολλά σε όλες και σε όλους!
ΣΥΡΙΖΑ
Η φετινή επέτειος του Αγώνα για την Ανεξαρτησία, μας βρίσκει σε μια κρίσιμη στιγμή που το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας δίνει μια ξεχωριστή, κρίσιμη μάχη.
Η 25η Μαρτίου μας επιτρέπει να στοχαστούμε κριτικά, να τιμήσουμε τη διαρκή επιθυμία του ανθρώπου για Ελευθερία και Δικαιοσύνη, να αναλογιστούμε την επαναστατική δύναμη του ιστορικά απρόβλεπτου που αλλάζει ισορροπίες οι οποίες μέχρι χτες φάνταζαν αδιατάρακτες.
Δεν είναι η ώρα για μεγάλα λόγια, δεν είναι ώρα για φανταχτερούς εορτασμούς. Είναι η ώρα της δράσης και της πράξης με γνώμονα τη διασφάλιση της υγείας, της προκοπής και της ευημερίας της χώρας μας και του λαού μας. Είναι η ώρα του έμπρακτου σεβασμού στους αγωνιστές και τους πρωτεργάτες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Δήλωση Φώφης Γεννηματά
Το 21 μας εμπνέει, μας διδάσκει, μας δείχνει το δρόμο στο αγώνα:
Για τη ζωή, την ελευθερία, την ανεξαρτησία.
Για να προστατεύσουμε τα εθνικά και ευρωπαϊκά σύνορα.
Να διασφαλίσουμε τα αδιαπραγμάτευτα κυριαρχικά μας δικαιώματα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Μας δίνει δύναμη στο σημερινό αγώνα κατά της πανδημίας, για την προστασία της δημόσιας υγείας, για να πάμε ξανά τη ζωή μας μπροστά.
Ενωμένοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ξεπερνάμε τις δυσκολίες. Η ενότητα και η ομοψυχία δεν είναι δρόμος, είναι μονόδρομος. Η διχόνοια δεν έχει θέση πια.
ΚΚΕ
Η φετινή επέτειος της αστικής εθνοαπελευθερωτικής Επανάστασης του 1821 και της έναρξης της διαδικασίας συγκρότησης του αστικού κράτους στην Ελλάδα, βρίσκει το λαό και τη χώρα να πλήττονται από έναν «ιδιαίτερο» κίνδυνο, την πανδημία του κορωνοϊού. Ως αποτέλεσμα, αναστάλθηκαν οι όποιες συνηθισμένες δραστηριότητες –σχολικός εορτασμός, παρελάσεις κλπ.– αλλά κι εκείνες που είχαν δρομολογηθεί εκ μέρους του κράτους για την προϋπάντηση των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.Η ΚΕ του ΚΚΕ είχε προετοιμάσει τη δική της πολύμορφη ιδεολογική – πολιτική παρέμβαση, το περιεχόμενο της οποίας βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τα συμπεράσματα που προωθούσε η αστική εξουσία ως διαχρονικά για όλους και όλες, ανεξάρτητα από κοινωνική – ταξική θέση, ανεξάρτητα από την πάροδο σχεδόν 200 χρόνων αστικής εξουσίας. Κι αυτό στ’ όνομα της «εθνικής ενότητας» ή κι ενός κοσμοπολιτισμού που θ’ αναβαθμίσει τη θέση του ελληνικού αστικού κράτους στην ευρύτερη περιφέρεια, στην ΕΕ και παγκόσμια.Το ΚΚΕ επιφυλάσσεται λοιπόν για μια πλούσια ιδεολογική-πολιτική-ιστορική-πολιτιστική παρέμβαση που θα διαδίδει πλατιά τα συμπεράσματα από την Επανάσταση του 1821, αυτά που αφορούν την εργατική τάξη, τα λαϊκά μεσαία στρώματα, τους μαθητές και φοιτητές των εργατικών-λαϊκών οικογενειών, τους ριζοσπάστες εκπαιδευτικούς, επιστήμονες ιστορικούς και γενικά διανοούμενους. Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους –μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους, τους συνταξιούχους, τους νέους– με ψυχραιμία και θάρρος να κρατήσουν το μόνο διαχρονικό συμπέρασμα που προκύπτει και από την Επανάσταση του 1821: Τίποτα δεν καταργείται, όσο σάπιο κι αν είναι, χωρίς την ταξική πάλη.Άλλωστε η εξέλιξη της σημερινής πανδημίας και στην Ελλάδα και σ’ όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, επιβεβαιώνει όχι απλά μια αδυναμία της ανθρωπότητας ν’ αντιμετωπίσει έναν εξωγενή καταστροφικό παράγοντα, αλλά τα ίδια τα όρια του καπιταλισμού. Εκδηλώνεται και τώρα η άλυτη αντίφαση: Από τη μια να υπάρχει επιστημονική και τεχνολογική δυνατότητα (αναπνευστική και όποια άλλη υποστήριξη στις ΜΕΘ) ν’ αντιμετωπίσει χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο ζωής την εξέλιξη της νόσου, από την άλλη να υπάρχει τραγική έλλειψη σε υποδομές (νοσοκομεία, ΜΕΘ κλπ.), σε μέσα (αναπνευστήρες, ακόμα και μάσκες, φόρμες κλπ.) και κυρίως να μην αξιοποιείται με σταθερή εργασιακή σχέση και μέσα προστασίας το επιστημονικό και άλλο υγειονομικό προσωπικό.Δεν είναι τυχαίες αυτές οι ελλείψεις. Είναι αποτέλεσμα των κρατικών, ευρωενωσιακών πολιτικών που κοστολογούν τις δαπάνες για την υγεία με τα μέτρα και τα κριτήρια του καπιταλιστικού κέρδους.Η επικινδυνότητα της πανδημίας δεν πρέπει να επισκιάζει τις κυβερνητικές και κρατικές ευθύνες για παλιά και νέα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα: Είναι οι τεράστιες συνέπειες που θα υποστούν οι εργαζόμενοι και δεν αντιμετωπίζονται με κάποια έκτακτα επιδόματα. Καθημερινά αποκαλύπτονται και νέα περιστατικά απολύσεων, μη πληρωμής εργαζομένων, που ακόμα κι αν έχουν συγκυριακά αντικειμενική βάση, εκδηλώνουν τα όρια της καπιταλιστικής παραγωγής και οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας στο σύνολό της. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, πρέπει να επαγρυπνούν, να μην επιτρέψουν διάφορα αντεργατικά μέτρα (όπως μέτρα ευελιξίας, εκ περιτροπής εργασία, εντατικοποίηση εργασίας από το σπίτι, απαγορεύσεις συνάθροισης, μέτρα καταστολής ενάντια στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση κλπ) να παγιωθούν σε βάρος τους.Είναι οι αλλεπάλληλες καταστροφές από πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς και πάλι λόγω έλλειψης ανάλογης κρατικής, και όχι απλά της μιας ή της άλλης κυβερνητικής, μέριμνας. Είναι οι συνέπειες από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και από τη συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της ΕΕ, το πρόβλημα των εγκλωβισμένων προσφύγων.Όλ’ αυτά πρέπει ν’ αποτελέσουν το έναυσμα για την ταξική αφύπνιση, για τη μαχητική στάση ζωής απέναντι στην ανάγκη του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας των σύγχρονων και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Το συμπέρασμα για τις απαιτούμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανατροπές, είναι:Τίποτα δεν αλλάζει προς την κατεύθυνση της κοινωνικής προόδου, αν ο λαός δεν πάρει την υπόθεση στα χέρια του.
