Νέο στρατηγικό σχέδιο, με τρεις βασικοί πυλώνες για την αναζωογόνηση βιομηχανίας και βιοτεχνίας προτείνει το Περιφερειακό Επιμελητηριακό Συμβούλιο Αττικής (ΠΕΣΑ) με επιστολή του προς τους κ.κ. Υπουργούς Επικρατείας, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εργασίας, τον Περιφερειάρχη Αττικής και τον Πρόεδρο της ΚΕΕ.
Συγκεκριμένα τονίζει:
• Προσέλκυση επενδύσεων για την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών.
• Στήριξη του συνόλου των επιχειρήσεων και της απασχόλησης.
• Επιτάχυνση διαρθρωτικών αλλαγών και ψηφιακού μετασχηματισμού.
Παράλληλα επισημαίνει ότι μεταξύ των άλλων, με βάση τις προτάσεις που έχουν διαμορφωθεί από την Επιμελητηριακή κοινότητα και οι οποίες είναι σε γνώση της κυβέρνησης, ιδιαίτερη έμφαση πρέπει επίσης να δοθεί στη στήριξη των τομέων της ακτοπλοΐας, των λιμανιών, της ναυπηγοεπισκευής, του θαλάσσιου τουρισμού, αλλά μετά και την απόλυτα επιτυχή αντιμετώπιση της πανδημίας του ιατρικού τουρισμού, τα οφέλη των οποίων είναι προφανή για την χώρα.
Κύριο στοιχείο της νέας πολιτικής που διαμορφώνει η κρίση της πανδημίας πρέπει να είναι η διασφάλιση της ρευστότητας των επιχειρήσεων μέσα από την αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων από την Ευρωπαϊκή τράπεζα Επενδύσεων και την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, καθώς και η εξεύρεση της απαιτούμενης «χρυσής τομής» ώστε οι επιχειρήσεις να ενισχυθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποφευχθεί ένας νέος κύκλος επισφαλούς δανεισμού.
Πέραν τούτων, επιβάλλεται να ξεκινήσει άμεσα μια ενδελεχής συζήτηση για την ουσιαστική ενίσχυση και άλλων κλάδων της οικονομίας, όπως για παράδειγμα, της ενέργειας, της αγροδιατροφής, των logistics, των γενοσήμων φαρμάκων, αλλά και της μεταποίησης όλων των βαθμίδων, ώστε να βελτιωθεί το οικονομικό υπόβαθρο δεδομένου ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν, και είναι, ο βασικός πυλώνας στήριξης της απασχόλησης. Η ενίσχυση και ανάπτυξη παραγωγικών κλάδων διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών, με ταυτόχρονη δημιουργία κλίματος ανάληψης ευθύνης και ρίσκου από όλα τα μέρη: πολιτεία, επιχειρηματικός κόσμος, τραπεζικό σύστημα, αλλά και η επιστροφή μετά από πολλές δεκαετίες στην κουλτούρα της παραγωγής – κατασκευής, με προτεραιότητα στην αναζωογόνηση της βιομηχανίας και βιοτεχνίας, απαιτούνται για την αποφυγή σπατάλης κοινοτικών πόρων και νέου κύματος υπερχρέωσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
