Πέθανε
η ηθοποιός και συγγραφέας Ασπασία Παπαθανασίου σε ηλικία 102 ετών, μια από τις
σημαντικότερες μορφές της αναβίωσης του αρχαίου δράματος,
Κορυφαία τραγωδός, με διεθνή σταδιοδρομία, ταξίδεψε το αρχαία δράμα σε ολόκληρο
τον κόσμο κερδίζοντας μεγάλες τιμητικές διακρίσεις για την ανεκτίμητη προσφορά
της στον πολιτισμό.
Γεννήθηκε το 1918 στην Άμφισσα και ήταν κόρη του καθηγητή γυμνασίου Ευθύμιου
Παπαθανασίου. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με άριστα
και πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1940, με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη.
Ακολούθησαν συνεργασίες με τους θιάσους των
Κατερίνας Ανδρεάδη, Ενωμένων Καλλιτεχνών, Τζαβαλά Καρούσου, με τον οποίο
ίδρυσαν και την Εταιρεία Ελληνικού Θεάτρου, Μάνου Κατράκη, Σπύρου Μουσούρη και
Κρινιώς Παπά.
Ιδιαίτερη στιγμή στην πορεία της στάθηκαν οι παρουσιάσεις αρχαίας τραγωδίας σε
Μόσχα, Κίεβο, Τιφλίδα, Τόκιο και Λονδίνο με ξένο θίασο όπου καθένας παίζει στη
δική του γλώσσα, για τις οποίες απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Στο Πειραϊκό Θέατρο του Δημήτρη Ροντήρη ερμήνευσε, από το 1957 έως το 1966,
κορυφαίους τραγικούς ρόλους όπως αυτοί της Μήδειας, της Ηλέκτρας, της
Κλυταιμνήστρας κ.ά, στην Ελλάδα αλλά και σε δεκάδες χώρες του εξωτερικού όπου,
επίσης, διέπρεψε. Ανάμεσα στα ξένα θέατρα με τα οποία συνεργάστηκε ήταν το
Θέατρο Μαγιακόφσκι της Μόσχας, ο θίασος Μαρτανιβίλι της Τυφλίδας και το
Ακαδημαϊκό Ουκρανικό Θέατρο του Κιέβου. Στη Μόσχα, εξάλλου, βρισκόταν όταν
επιβλήθηκε στην Ελλάδα η Δικτατορία εξαιτίας της οποίας αναγκάστηκε να μείνει
αυτοεξόριστη στην Ευρώπη έως το 1974.
Υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα και αγωνίστρια της Αριστεράς στους κόλπους της
οποίας είχε ενταχθεί από νεαρή ηλικία. Η κοινωνική και πολιτική της ευαισθησία
παρέμενε αμείωτη μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής ενώ δεν δίσταζε να
παρεμβαίνει κατά καιρούς δημόσια μέσα από δηλώσεις και κείμενά της.
Μαζί με ΕΑΜίτες και κομμουνιστές ηθοποιούς δημιούργησαν το «Λαϊκό Θέατρο» και
το 1945 την ομάδα «Ενωμένοι Καλλιτέχνες». Η συμμετοχή της στην ΕΑΜική Αντίσταση
θα γίνει αιτία τα επόμενα χρόνια ν’ αντιμετωπίσει «αποκλεισμούς» στην
καλλιτεχνική της πορεία.
Ιδρυτικό μέλος, το 1957, στο «Πειραϊκό θέατρο» του Δημήτρη Ροντήρη ακολούθησε
το θέατρο στην παγκόσμια περιοδεία του, σε 35 χώρες, στο διάστημα 1959-1967,
όπου και θα βραβευθεί για την ερμηνεία της.
Το στρατιωτικό απριλιανό πραξικόπημα, βρίσκει την Α. Παπαθανασίου σε περιοδεία
της στη Σοβιετική Ένωση. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, αυτοεξορίζεται στο Λονδίνο
όπου παίρνει ενεργό μέρος στις αντιδικτατορικές δραστηριότητες.
Στην Ελλάδα γύρισε το 1975 και ίδρυσε το μη κερδοσκοπικό φορέα Πνευματική και
καλλιτεχνική εταιρία «Δεσμοί», δίνοντας παραστάσεις στην Αθήνα και στην
επαρχία.
