Πέθανε
ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος (Κωνσταντίνος Δημητριάδης το πραγματικό του όνομα),
σε ηλικία 89 ετών.
Φιλόλογος, εκδότης, συλλέκτης έργων πρώην ιδιοκτήτης της πινακοθήκης «Διαγώνιος»,
γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1931 καταβεβλημένος από τις αλλεπάλληλες, τα
τελευταία χρόνια, περιπέτειες της υγείας του.
Φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε
στα 1954 αλλά δε θέλησε ποτέ να εξασκήσει τη φιλολογία ως επάγγελμα. Εργάστηκε
ως βιβλιοθηκάριος στη Δημοτική Βιβλιοθήκη και ύστερα από οκτώμισι χρόνια
παραιτήθηκε δηλώνοντας ότι θεωρεί … «κατάρα» το να είναι κάποιος υπάλληλος.
Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1949, με τη δημοσίευση
του ποιήματος «Βιογραφία» στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης «Μορφές». Το 1950 κυκλοφόρησε
την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Εποχή των ισχνών αγελάδων». Το 1958
ίδρυσε και ανέλαβε το περιοδικό «Διαγώνιος» που κυκλοφόρησε ως το 1983, και το
1962 δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο «Εκδόσεις της Διαγωνίου», προτείνοντας και
εκδίδοντας σημαντικούς λογοτέχνες. (Νίκος – Αλέξης Ασλάνογλου, Γιώργος Ιωάννου,
Περικλής Σφυρίδης, Σάκης Παπαδημητρίου κ.ά).
Εκτός από ποιητής και εκδότης, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος υπήρξε διηγηματογράφος,
δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, επιμελητής εκδόσεων,
βιβλιοκριτικός, συλλέκτης, μελετητής και ερμηνευτής ρεμπέτικων τραγουδιών. Είχε
ασχοληθεί επισταμένα με το Διονύσιο Σολωμό, το Στρατή Δούκα, τον Κωνσταντίνο
Καβάφη, το Νίκο Καββαδία, το Βασίλειο Λαούρδα, ενώ είχε εντρυφήσει στο έργο του
Βασίλη Τσιτσάνη κι εξέδωσε μελέτες για το ρεμπέτικο τραγούδι.
Το 2011 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για την προσφορά του τόσο στην
πνευματική ζωή της Θεσσαλονίκης αλλά και γενικότερα στα ελληνικά γράμματα.
Αρνήθηκε όμως να το παραλάβει παραπέμποντας στο κείμενό του «Εναντίον» από το
1979 όπου αναφέρει: «Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια
του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατωτέρου μου και
κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από τη ζωή μας».
Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από έντονα ερωτική διάθεση και επιρροές από το έργο
του Κωνσταντίνου Καβάφη. «Πάντως, η βασικότερη διαφορά είναι ότι ο Καβάφης
είναι φιλήδονος, ενώ εγώ γράφω για την αγωνία της ερωτικής στέρησης», έλεγε.
Η κηδεία του Ντίνου Χριστιανόπουλου θα τελεστεί δημοτική δαπάνη τουΔήμου
Θεσσαλονίκης.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Την
θλίψη για τον θάνατο του Ντίνου Χρισταινόπουλου
έκφρασε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Ζέρβας δηλώνοντας:
«Εμβληματικός ποιητής της γενιάς του και χαρακτηριστική φυσιογνωμία της
Θεσσαλονίκης, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αγάπησε την πόλη μας όσο λίγοι.
Επέλεξε να περάσει σ’ αυτήν όλη του τη ζωή, παρά τις κατά καιρούς σειρήνες,
καθώς η φήμη του έφτασε σε όλη την Ελλάδα τόσο μέσα από το έργο του όσο και
μέσα από τον συχνά τολμηρό δημόσιο λόγο του. Η Μικρή Πινακοθήκη «Διαγώνιος»,
δημιούργημα δικό του, αποτέλεσε το βήμα για πολλούς νέους καλλιτέχνες της
εποχής, οι οποίοι έγραψαν τη δική τους ιστορία στα εικαστικά και στη
λογοτεχνία. Συνεπής μελετητής και βαθύς γνώστης της ιστορίας και της
λογοτεχνίας της Θεσσαλονίκης, άφησε εποχή προσεγγίζοντας τα τραγούδια του Β.
Τσιτσάνη με τον δικό του τρόπο. Θα τον θυμόμαστε πάντα μέσα από το έργο του».
