Μετά
τον Κωστή Παλαμά, τον Οδυσσέα Ελύτη, ο Νίκος Γκάτσος θα αποκτήσει σύντομα τη
δική του στέγη ως μνημείο, στην Ασέα Αρκαδίας προσανατολίζεται το υπουργείο
Πολιτισμού. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο των εν Αθήναις Ασεατών και Ασεατών
Αττικής οι κληρονόμοι του ποιητή προτίθενται να παραχωρήσουν στο Δημόσιο το κτήριο,
ενώ Δήμος και Περιφέρεια συμφωνούν με την αξιοποίηση της οικίας ως Μουσείο.
Ο Νίκος Γκάτσος ποιητής, στιχουργός και μεταφραστής, γεννήθηκε στα Χάνια
Φραγκόβρυσης Αρκαδίας (Κάτω Ασέα).
Ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Δήμος Μούτσης, ο
Λουκιανός Κηλαηδόνης και άλλοι συνθέτες μελοποίησαν στίχους του, που
τραγουδήθηκαν από δημοφιλείς καλλιτέχνες και έγιναν μεγάλες επιτυχίες όπως «Αθανασία»,
«Της γης το χρυσάφι», «Ρεμπέτικο», «Αρχιπέλαγος», «Πήρες το μεγάλο δρόμο»,
«Πορνογραφία», «Λαϊκή Αγορά», «Η Μικρή Ραλλού», «Μια γλώσσα, μια πατρίδα», «Αν
θυμηθείς τ’ όνειρό μου», «Η νύχτα», «Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά», «Αντικατοπτρισμοί»,
«Το κατά Μάρκον», «America, America», «Χάρτινο το Φεγγαράκι», «Πάει ο καιρός» κ.α.
Ο Νίκος Γκάτσος μετέφρασε για τις ανάγκες του θεάτρου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
«Ματωμένος Γάμος» και «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», Αύγουστο Στρίνμπεργκ «Ο
Πατέρας», Ευγένιο Ο’ Νηλ «Ταξίδι μακριάς ημέρας μέσα στη νύχτα», Λόπε ντε Βέγκα
«Φουέντε Οβεχούνα» και Τενεσί Ουίλιαμς «Λεωφορείο ο Πόθος».
Το 1943 κυκλοφόρησε η ποιητική του σύνθεση «Αμοργός», που χαρακτηρίστηκε από
τον Μάνο Χατζιδάκι μνημειώδες έργο του νεοελληνικού ποιητικού λόγου, επειδή
περιέχει βαθύτατα την ελληνική παράδοση, δεν την εκμεταλλεύεται, ενώ συγχρόνως
περιέχει όλη την ευρωπαϊκή θητεία του Μεσοπολέμου
Ο Νίκος Γκάτσος πέθανε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 1992 και τάφηκε στη γενέτειρά
του.
